Szklarska Poręba to gminne miasto leżące pomiędzy Karkonoszami, a Górami Izerskimi. Od strony Karkonoszy nad miastem góruje Szrenica (1362m npm.), będąca jednocześnie centrum narciarskim. Od strony Gór Izerskich na niebie rysuje się kształt Wysokiego Kamienia (1058m npm.). Od wschodu zaś, od Kotliny Jeleniogórskiej, oddzielają miasto Podgórza Karkonoszy. Powierzchnia miasta to ok. 76 km˛, z czego ponad 85% stanowią lasy. Obecnie Szklarską Porębę zamieszkuje ponad 7 tys. mieszkańców.

Historia tej miejscowości jak i jej nazwa związana jest z rozwojem hutnictwa szkła na tych terenach. Pierwsza huta szkła i związana z nią osada powstała na tych ziemiach już w XIV wieku. Czas powstania huty szkła był jednocześnie czasem intensywnego wyrębu lasów dla pozyskania materiału opałowego niezbędnego do przetopu szkła. Pierwsze ślady działalności huty znajdują się w rejonie Szklarskiego Potoku, którego rejony bogate były ówcześnie w kwarc niezbędny do produkcji szkła oraz w bukowe drewno. Tym właśnie faktom historycznym (istnienie hut szkła, intensywny wyręb lasów) miejscowość zawdziędza obecne brzmienie swojej nazwy: Szklarska Poręba. Drugą podbudową powstania Szklarskiej Poręby byli poszukiwacze szlachetnych kamieni i kruszców, którzy pojawili się w tych rejonach nieco wcześniej - już w XIII wieku. W tych i późniejszych czasach Walończycy intensywnie penetrowali tereny Karkonoszy w poszukiwaniu "skarbów ziemii". Ślady ich działalności zachowały się w wielu miejscach po dziś dzień (wyrobiska, szyby, znaki na skałach). W XVIII wieku funkcjonowały na tych terenach kopalnie pirytu.

Póżniejszym inicjatorem rozwoju hutnictwa (powstawania nowych hut szkła) i jednocześnie właścicielem terenów obecnej Szklarskiej Poręby stała się rodzina Schaffgotschów.

Przez kilkaset lat wiodącą dziedziną gospodarki tego terenu było hutnictwo szkła.

W czasach przedwojennych istniało tutaj 26 niezależnych osad. Niektóre obecnie są osiedlami Szklarskiej Poręby - np.: Biała Dolina, Huta, Marysin.

Od połowy XIX wieku Szklarska Poręba zaczynała stawać się coraz prężniej funkcjonującym ośrodkiem turystycznym. Przełomowymi wydarzeniami dla turystyki okolicy Szklarskiej Poręby było wybudowanie linii kolejowej łączącej Jelenią Górę i Tanvald (1902 r.), drogi z Piechowic do Harrachova (1847 r.) oraz Kolei Linowej "Szrenica" (1962 r.). Turystów wabiło przede wszystkim piękno krajobrazu Karkonoszy i Gór Izerskich, malownicze pejzarze oraz chęć doświaczenia uroków wędrówek po tej urokliwej, górskiej okolicy przyciągając w te rejony pisarzy, poetów, malarzy i rzeźbiarzy. Tak została zapoczątkowana artystyczna tradycja Szklarskiej Poręby kontynuowana po dziś dzień przez współczesnych artystów.

Szklarska Poręba uzyskała prawa miejskie dopiero 1959 roku.